Thuisfront contactmoment: Oplinie april 2015

IMG_7668

Tijdens onze uitzending heb ik me altijd verheugd op de thuisfront contactdagen. Dat zijn dagen die door Defensie voor het thuisfront georganiseerd worden en meestal plaatsvinden op een kazerne, in een dierentuin, museum of pretpark. Er is altijd tijd voor creatieve activiteiten die direct naar het uitzendgebied kunnen worden opgestuurd. Postpakketen mogen worden ingeleverd en er is de mogelijkheid om met andere thuisfronters bij te praten. Vaak zijn er één-op- één verbindingen met het uitzendgebied.
Inmiddels heb ik deze dagen als vrijwilliger van de thuisfrontafdeling ook al enkele keren van de andere kant mee mogen maken.

Laatst was ik op een dag voor familieleden van naar Mali uitgezonden militairen. Ik zie de mensen binnenkomen en denk te weten hoe ze zich voelen. Ze verheugen zich op gesprekken met elkaar, momenten van herkenning en op informatie vanuit het uitzendgebied, waar hun relatie op dit moment zit.

Na de welkomst koffie wordt er een presentatie vanuit het uitzendgebied gegeven. Indrukwekkend, wat de mannen en vrouwen er inmiddels al hebben bereikt, wat er al staat en waar ze tegenaan lopen. Kilometers aan hekwerk is opgericht, veelal met blote handen in een stoffige woestijn. De vertegenwoordiger van het uitzendgebied verteld dat ze inmiddels al 54 graden hebben gehad en dat het zeker nog 10 graden warmer gaat worden.

Tijdens de presentatie wordt er dan onverwachts een live verbinding gelegd met het uitzendgebied, iets wat bij de aanwezigen voor veel vreugde en enthousiasme zorgt. ‘Papa, daar is mijn papa!’, hoor ik een klein meisje een aantal keren hardop door de hele zaal roepen. Als aan het einde van de sessie het liedje ‘I will always love you’ woord gedraaid met beelden van militairen die poststukken van het thuisfront ontvangen, krijg ik een brok in mijn keel. Wat een mooie dag en wat een bijzonder beroep.

 

OpLinie, november 2014: Thuisfront, uitzending & kinderen

Trots op mijn eerste column in de OpLinie: ‘Waar is papa nou?’.

Wat een uitzending doet met je kinderen merk je vaak pas achteraf echt goed. Vooral kleine kinderen begrijpen nog niet waar hun papa of mama in eens naartoe is en kunnen dat ook nog niet goed uiten.

Uitzending, thuisfront en kinderen

“In de tijd voor de uitzending probeer je je kinderen zo goed mogelijk voor te bereiden op de tijd zonder hun papa. Bij een kind van 8 jaar is dat een stuk makkelijker dan bij een peuter van nog geen 2 jaar. Op de dag dat we papa naar vliegveld Eindhoven brengen, staat de grote meid na het uitzwaaien nog een tijdje huilend aan de deur van de vertrekhal. Haar broertje daarentegen blijft vrolijk rondjes rijden op de tractor.
De volgende ochtend is papa er niet en ook ’s avonds is er geen papa die een slaapliedje zingt. Steeds vaker hoor je overdag ‘Waar is papa nou?’ en dan antwoord ik: ‘Papa is werken’ en ‘Papa is in een vliegtuig’. Als papa dan de eerste keer via Skype belt kijkt de kleine man vrolijk lachend naar het beeldscherm. Een moment later kijkt hij zoekend achter de tablet. Geen papa. Teleurgesteld loopt hij weg.

Naast mijn bed staat een foto van papa in zijn desert uniform. Iedere morgen als de kleine held naast me ligt vraagt hij: ‘Papa kijken?’. Hij neemt papa’s foto in handen en kijkt naar de grote helikopter die op de achtergrond staat. ‘Papa helikopter!’ zegt hij dan lachend.

Een week voordat papa weer thuis is, rijden we langs een politieagent in uniform. De kleine man zegt: ‘Papa politie’. Nee, zeg ik, ‘Papa werkt met vliegtuigen’. ‘Papa weg!’, is daarop zijn antwoord. Even later ziet hij een buurman met donker haar en weer roept hij: ‘Papa!’. ‘Nee, ook dat is niet jouw papa, maar de papa van ons buurmeisje!’, zeg ik.

Als papa dan eindelijk weer thuis is laat de kleine held zijn papa eerst even niet meer los.

Nu nog, 4 maanden na thuiskomst vraagt hij nog steeds iedere ochtend: ‘Waar is papa?’, maar inmiddels is hij tevreden als ik zeg dat papa allen maar even is werken. Als papa binnenkort vertrekt voor een lange oefening zal de kleine held weer even op zoek gaan naar zijn papa, maar gelukkig is het maar voor even.”

 

 

 

OpLinie 07, november 2014

Schermafbeelding 2014-11-07 om 20.04.51 

Interview in de OpLinie: Het wachten is het ergste

OpLinie p16-19

OpLinie juli 2014

Het interview dat ik laatst met drie andere thuisfront dames heb gegeven over het reilen en zeilen van het thuisfront tijdens een uitzending is vandaag gepubliceerd in de OpLinie. Het is een erg mooi artikel geworden over het leven als gezin als een van de partners een tijdje van huis is.

Voor het complete interview klik je op volgende link: OpLinie p16-19