Film review: Testament of Youth

Emoties van het thuisfront, 100 jaar geleden

Een rollercoaster van gevoelens – het gemis, de bezorgdheid en het verlangen naar de dag van het weerzien – een missie brengt veel emoties met zich mee. Het oorlogsdrama ‘Testament of Youth’ neemt je op een treffende wijze mee door de verschillende facetten van een missie – alleen dan 100 jaar geleden.

Vera (Alicia Vikander) is een jonge vrouw die in de twintigste eeuw leeft. Haar grote droom is het om schrijfster te worden en te gaan studeren, een ongebruikelijke keuze voor een vrouw in deze periode en haar ouders zijn er dan ook strikt tegen. Haar broer Edward zorgt er echter voor dat haar ouders overstag gaan en uiteindelijk mag Vera naar gaan studeren. Even later wordt Vera verliefd op Roland (Kit Harrington, Game Of Thrones), een vriend van haar broer. De droom lijkt compleet wanneer beiden naar Oxford mogen.

Het zijn echter roerige tijden want de Eerste Wereldoorlog staat op het punt om uit te breken. De mannen verlangen ernaar om zich voor het leger op te geven en naar het front te gaan. Ik zie de angst in Vera’s ogen als haar broer haar zijn wens verteld en ik kan me maar al te goed voorstellen dat Edward niets liever wil dan met de anderen zijn land te verdedigen.. Dit is vergelijkbaar met de huidige tijd waarbij je als militair natuurlijk erg graag een keer op uitzending wilt, want ‘daar doe je het allemaal voor’.

Ook Roland geeft zich op voor het leger en wordt al snel opgeroepen. Eerst voor dienst in England zelf, maar al gauw “mag” hij naar het echte werk in Frankrijk.  Wederom voel ik herkenning en moet ik terugdenken aan mijn eigen situatie. Mijn man komt naar huis en verkondigt dat hij aangewezen is om op missie te gaan. Voor mij was dat eerst even een schok. Zo ook voor Vera, die zich al met haar geliefde samen in Oxford waande.
De volgende zin die Vera daarna aan Roland schrijft geeft maar al te goed weer wat je als thuisfront ik in deze situatie denkt: “Ik zou je graag willen vragen om het leger te verlaten, maar ik kan het niet, ik zal het niet doen.”

De doos met zakdoekjes komt voor mij als geroepen wanneer Roland en Vera echt afscheid moeten gaan nemen. In gedachten ga ik terug naar onze laatste uitzending. Vera houdt Rolands hand vast en volgt hem tot in de trein. Zo lang mogelijk je partner bij je willen hebben en niet los willen laten. 

Bron: Cinéart

Vera gaat zonder Roland naar Oxford. Het gemis is groot en als de eerste berichten van gesneuvelde soldaten binnenkomen besluit Vera dat ze actief wil bijdragen aan deze oorlog. Ze wil verpleegster te worden. Allemaal zo herkenbaar en wederom denk ik terug. Mijn man was op missie en ik wilde ook actief betrokken zijn bij deze uitzending – iets bijdragen en ondersteuning bieden aan andere lotgenoten – ik ben toen lid geworden van een thuisfrontafdeling.

Als Roland onverwachts drie dagen met verlof naar huis komt treft Vera een compleet veranderde man aan. De oorlog heeft hem gebroken en hij wijst Vera af. Vera daarentegen heeft Roland gemist en wil niets liever dan hem weer in haar armen sluiten. Realistisch wordt ook in dit stukje van de film weergegeven dat het verlangen en de vreugde om je geliefde na een hele tijd weer terug te zien soms overschaduwt kan worden: in het geval van Roland door het verwerken van de belevenissen aan het front.
Met moeite wint Vera Roland weer terug en ze besluiten te gaan trouwen wanneer Roland de volgende keer met verlof mag komen. Vanaf dit moment neemt de film een dramatische wending.

Als kijker wordt je meegesleept in de emoties die Vera doormaakt wanneer haar geliefde Roland tijdens de eerste Wereldoorlog naar het front trekt. Je wordt overspoelt van emoties en je vraagt je af ‘Gaat het Vera lukken om haar leven weer op te pakken wanneer de oorlog voorbij is?’.

Het oorlogsdrama Testament of Youth is gebaseerd op de autobiografie van Vera Brittain en is vanaf 11 juni 2015 te zien in de filmhuizen in Nederland. Ik denk dat iedere thuisfronter zich kan herkennen in deze film en steun kan vinden in het verhaal van Vera en Roland.