Een dag uit het leven van een thuisfront mama

Mijn zoon is in een baldadige ‘Nee’-mood. Vooral sinds papa op uitzending is slaapt hij ’s nachts vaak heel onrustig en dat komt zijn humeur overdag niet echt ten goede.

‘S nachts om half drie vind hij het nodig om liedjes te zingen en mij te roepen. Na een half uur geef ik mezelf de keuze: een flesje geven en hopelijk snel verder slapen of nog even een uurtje of wat doorgaan met de liedjes. Ik kies voor het flesje. Gelukkig slaapt hij daarna vrij snel weer verder, bij mij duurt het wat langer.

In de ochtend ben ik daarom niet mama, maar mombie: een combinatie van mama en zombie. We brengen de grote meid naar school. Daarna gaan we naar het ‘zingen op schoot’. De kleine man is vandaag niet echt bij de les. Hij kruipt onder stoelen, wil op de trommels gaan zitten of ze uit elkaar halen. Hij roept de hele tijd ‘molen’, omdat er zo’n stomme papieren molen in de vensterbank staat (twee keer leuk, maar 10 keer is nogal storend) en aan het einde is alle concentratie zoek. ‘Jasje aan?’, roept hij en loopt naar de koffiekamer. We drinken nog een kopje koffie met de rest van de ouders en gaan dan naar huis, even een rondje met de hond, ook al roept meneer hier echt geen zin in te hebben. Hij zit toch vast in de buggy, haha. Dan moeten we naar de winkel. De koelkast schreeuwt om vulling. Jij belt vanuit Afghanistan op het moment dat ik de kleine man in de winkelwagen wil stoppen. Telefoon aan een oor, de wurmende peuter in armen. De kleine draak wil gewoon niet in het kinderstoeltje van de winkelwagen, hij is ook al behoorlijk sterk en ook positieve dreigementen (‘je krijgt een koekje’) helpen ook niet. ‘Nee, mama!’ Dan maar in het boodschappengedeelte waardoor ik het eigenlijke doel van een winkelwagen een beetje misloop, maar voordat ik weer eens met een hardop huilende peuter door de winkel moet rijden neem ik de beperkte ruimte maar even voor lief en hij ook. Helaas moet ik je ophangen. Gebeurt wel vaker, omdat jij 3,5 uur later leeft dan wij en het soms echt even niet uitkomt.

Thuisfront moment
Gelukkig spreek ik je die avond nog even. Jij bent heel erg moe en ik ben dat ook. Op mijn vraag of je de nieuwe Tonychocolonely reep, die ik je had gestuurd al hebt geproefd zeg je, dat je de hele reep in een keer hebt opgegeten. Een hele reep! :-))) Ik moet lachen en dat maakt de dag dan ook weer goed. Jammer dat we die reep niet samen hebben kunnen eten, maar binnenkort doen we dat nog een keer over!

Familieportrettenmuur

In de gang hebben we een familieportretten muur. Nou ja, eigenlijk een muur vol van foute en minder foute lijsten met photo’s van ons, schilderijen van de kinderen, deco-artikelen en er hangt zelfs een photo van Beatrix en Klaus helemaal bij de deur.

Familiemuur

Mensen blijven altijd hangen als ze naar binnen of naar buiten gaan en we hebben al heel veel leuke reacties gekregen op onze muur.

Koffiemokken, een mooie herinnering

Mijn moeder spaart koffiemokken. Overal waar ze komt neemt ze een mooie mok mee en inmiddels heeft ze een hele kast vol. Van de meeste weet ze te vertellen waar ze vandaan komen en het leuke is dat je dan automatisch terugdenkt aan die vakantie of de plek waar je toen was…

Ik heb die traditie overgenomen en ook al is mijn collectie lang niet zo uitgebreid als die van mijn moeder, dit is er een van mijn favorieten. Ik hoef niet te vertellen waar deze vandaan komt…

kopje new york

Het verhaal achter de beker is, ik had er een meegenomen van een stedentrip naar New York 2 jaar geleden met mijn moeder. We hadden schitterend weer en stonden op moederdag nog wel op het Empire State building. De uitzicht was fantastisch en ik was zwanger van onze jongste!

IMG_2252

Weer  thuis aangekomen was ik heel blij met mijn iets kitscherige koffiekop tot ik hem op een dag op de wasmachine heb laten staan…bij de centrifugeer-gang lag mijn mok in vele delen op de grond.

Nou wilde de toeval dat een collega van mijn man het jaar daarop naar New York ging en zo lief was mij een nieuwe mok (ander model, want ieder jaar komt er een nieuwe uit) mee te nemen.

Iedere keer als ik eruit drink denk ik… wat was het geweldig daar!

 

Afscheidscadeau voor de juf: memory spel

Als afscheidscadeau voor de juf (want volgend schooljaar gaat de kleine draak naar de bovenbouw) hebben we dit jaar een memory spel gegeven. Even van iedereen een foto nemen: de 5e jaars mochten alleen op de foto en de rest in stelletjes, want je mocht 25 kaartjes vullen. Uploaden en binnen 5 dagen was het klaar.

afscheidscadeau voor de juf

Memory spel

Erg leuk, niet alleen voor de juf, maar ook als herinnering voor de kinderen (we hebben er ook een besteld) en het is een keer iets anders dan een mok, lijst, bosje bloemen etc.